γιορτή του πατέρα... με νεύρα...

Είμαι έξω φρενών! Ανήμερα της γιορτής του πατέρα, παρακαλώ!

Αφού δεν έχω άλλο παιδί από τη σκυλίτσα μου, είπα σήμερα που είναι η γιορτή μου να ξοδέψω λίγο πιο πολύ χρόνο μαζί της. Να της αφιερώσω, σαν καλός πατέρας που προσπαθώ να είμαι, πιο πολύ χρόνο από άλλες μέρες...

Πριν αρχίσει να ζεσταίνει η μέρα, καλοκαίρι όντας με το οποίο δεν τα πάει και πολύ καλά, κινήσαμε για ένα μεγάλο περίπατο. Ξέρω ότι της αρέσουν ιδιαίτερα οι περίπατοι αφού πολλές φορές όταν τη ρωτώ, τι δώρο θα ήθελε ας πούμε στα γενέθλια της η απάντηση της είναι πάντα "Περίπατο!"...

Φτάσαμε στο πρώτο άδειο οικόπεδο κι άρχισε να μυρίζει δεξιά - αριστερά μέχρι τη στιγμή που αντελήφθη ένα γάτο. Συνήθως, δεν την αφήνω να τους κυνηγήσει για πολλούς και διάφορους λόγους, αλλά σήμερα αφού έπρεπε να ήμουν πιο καλός μαζί της από άλλες μέρες, είπα να της κάνω το χατήρι. Τέλος πάντων, κατέβασε το κεφάλι όσο πιο χαμηλά μπορούσε και πλησίασε το ΄γάτο πατώντας στ' ακροδάχτυλα της σαν εκπαιδευμένος κομάντο (άσχετα του ότι ο γάτος την κοιτούσε όλη την ώρα). Στα δυο μέτρα απόσταση σταμάτησε... σήκωσε το ένα πόδι κι ετοιμάστηκε για την μεγάλη επίθεση...

Ο γάτος, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν ξαπλωμένος και κοιτούσε μια αυτή και μια εμένα, σηκώθηκε αργά, νωχελικά, την κοίταξε για μια τελευταία φορά και με δυο σάλτα βρέθηκε πάνω στον τοίχο που χώριζε το άδειο οικόπεδο απ' το διπλανό, κι από κει χάθηκε...

Η κορασιά μου ενώ στην αρχή πήγε να τον κυνηγήσει, τελικά κατάλαβε ότι οι πιθανότητες εκτέλεσης της αποστολής ήταν από ανύπαρκτες μέχρι... ανύπαρκτες, οπότε εγκατέλειψε και γύρισε να με κοιτάξει για να δει αν ήμουν ευχαριστημένος που ξεφορτώθηκε ακόμα ένα θανάσιμο εχθρό...

Εγώ της έριξα το εγγλέζικο μου "Good girl!" (αφού όλοι οι σκύλοι μιλούν εκ γενετής Αγγλικά) και έκανα να γυρίσω για να συνεχίσουμε τον περίπατο μας. Άλλαξα γνώμη, και σταμάτησα σκεφτόμενος πως σαν καλός πατέρας ποτέ δεν πρέπει να αφήνω μια ευκαιρία για ένα καλό δίδαγμα στο παιδί μου, να πάει χαμένη...

Την φώναξα να έρθει κοντά μου και γονάτισα κάτω για να είμαστε στο ίδιο περίπου επίπεδο. Αυτή πλησίασε, κουνώντας την ουρά μάλλον κάνοντας όνειρα ότι θα 'παιρνε καμιά λιχουδιά για επιβράβευση για την προσπάθεια της. Γρήγορα όμως τα όνειρα της γίνανε κομμάτια όταν τη ρώτησα:

- Γιατί τους κυνηγάς;
- Γιατί κυνηγώ ποιους; με ρώτησε...
- Τους γάτους... είπα
- Γιατί είναι γάτοι...
- Ε και; ... τη ρώτησα
- Καλός γάτος μόνο νεκρός γάτος... μου είπε γυρνώντας να δει κάποιο αυτοκίνητο που περνούσε...
Εκεί άρχισα να χάνω τη ψυχραιμία μου. Λέω από μέσα μου "Τι γίνεται; Απ' το Facebook τα μαθαίνει αυτά;;;"
- Δεν είναι έτσι τα πράγματα ... της λέω
- Θα συνεχίσουμε τον περίπατο;;; με ρώτησε... ή θα τη βγάλουμε με συζήτηση;;;
- Ναι, ναι... θα συνεχίσουμε... της είπα... αλλά πρέπει να καταλάβεις κάποια πράγματα...
- Τι πράγματα; με ρώτησε ... αναστενάζοντας...
- Ότι δεν είναι όλοι οι γάτοι το ίδιο! της είπα..
- Τι εννοείς "δεν είναι όλοι οι γάτοι το ίδιο";; έκανε απορημένη;;
- Εσύ τους βλέπεις ίδιους; τη ρώτησα
- Ναι, γιατί;;; Εσύ ΔΕΝ τους βλέπεις ίδιους; με ρώτησε προσπαθώντας να με υποτάξει με το βλέμμα της!
- Φυσικά όχι! της είπα.. Πρώτα πρώτα υπάρχουν γάτοι άσπροι, γάτοι μαύροι, γάτοι γκρίζοι, κόκκινοι...
- Ε ναι... έκανε βαριεστημένα
- Τους άσπρους γάτους ΔΕΝ τους κυνηγάμε! της είπα αυστηρά
- ΓΙΑΤΙ;;; Με ρώτησε με τα μάτια ορθάνοικτα
- Γιατί είναι άσπροι! της λέω
- Μα...
- Όχι μα και ξε-μα... της είπα. Τους άσπρους γάτους ΔΕΝ τους κυνηγάμε! επανέλαβα...
- Καλά, εντάξει... μου είπε. Άντε να πηγαίνουμε τώρα; είπε και δοκίμασε να απομακρυνθεί...
- ΔΕΝ τέλειωσα ακόμα!...
- Ουφ! Βαρέθηκα! είπε..
- ΔΕΝ κυνηγάμε επίσης αυτούς που έχουν Ελληνική καταγωγή! της είπα
- Δεν... ΤΟΥΣ ΠΟΙΟΥΣ;;;; με ρώτησε...
- Αυτούς που έχουν Ελληνική καταγωγή! της είπα...
- Μα μιλάς σοβαρά;;;; μου λέει
- Φυσικά και μιλώ σοβαρά! της είπα
- Τους άσπρους γάτους που έχουν Ελληνική καταγωγή ΔΕΝ τους κυνηγάμε... συμπλήρωσα
- Μάλισταααα... μου λέει... Άντε να πηγαίνουμε;;
- Δεν τέλειωσα ακόμα!
- ΑΜΑΝ! Υπάρχουν κι άλλοι κανόνες;;
- Ναι... Δεν κυνηγάμε τους Χριστιανούς γάτους!
Με κοίταξε... δεν είπε τίποτε... Ήξερα ότι περίμενε να τελειώσω. Ήξερε ότι το ήξερα ότι περίμενε να τελειώσω...
- Αλλά μόνο αυτούς που είναι ετεροφυλόφιλοι... της είπα
- Ναι... εντάξει... μου λέει... Κατάλαβα...
- Τι κατάλαβες; της είπα για να δω αν πήρε το μάθημα της...
- Δεν κυνηγάμε τους άσπρους, Έλληνες, Χριστιανούς γάτους που είναι ετεροφυλόφιλοι... Αυτό κατάλαβα! μου είπε...
- ΜΠΡΑΒΟ! της είπα κι έβγαλα μια μεγάλη λιχουδιά απ' την τσέπη μου και της την έδωσα!

Αυτή άρπαξε τη λιχουδιά και την είχε μασήσει και καταπιεί σε χρόνο μηδέν!

Ένοιωσα πολύ περήφανος γιατί την δίδαξα ένα πολύτιμο μάθημα. Κι αυτό έγινε την μέρα του πατέρα! Δεν θα μπορούσα να δώσω καλύτερο δώρο στον εαυτό μου.

Συνεχίσαμε τον περίπατο και μετά από λίγα λεπτά βρήκαμε ένα άλλο άδειο οικόπεδο. Κατά σύμπτωση, στη μέση του οικοπέδου να 'σου ένας μεγάλος γάτος να λιάζεται. Άσπρος άσπρος... παχουλός... Το πιο πιθανό κι αυτός της μάνας του καμάρι κι ας μην ήταν αρνάκι...

Πριν προλάβω να αντιδράσω η μονάκριβη μου είχε ξεχυθεί κατά του γάτου και ίσα που πρόλαβα να κρατήσω το λουρί για να μη μου ξεφύγει...

Πήγα κοντά της και τη ρώτησα θυμωμένος; "Γιατί τον κυνήγησες;"
- Γιατί είναι γάτος! μου απάντησε αγκομαχώντας...
- Ε και;; την ρώτησα ακόμα πιο θυμωμένος...
- Καλός γάτος είναι μόνο ο νεκρός γάτος! μου απάντησε...
- ΒΡΕ ΤΙ ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΠΡΙΝ ΠΕΝΤΕ ΜΟΛΙΣ ΛΕΠΤΑ;;; Άρχισα να φωνάζω!
- Αυτά... μου είπε με ένα υφάκι που θα το θυμάμαι πολύ καιρό... να τα λέτε εσείς οι έξυπνοι άνθρωποι μεταξύ σας.... Εγώ ένας βλάκας σκύλος είμαι...